ADHD en PDD NOS

Het lijken onverklaarbare afkortingen en toch zijn het voor de meeste mensen al bekende begrippen geworden.
Op woensdagmiddag gaat de telefoon. Een mevrouw wil graag een afspraak maken voor haar 12- jarige zoon.
Zij geeft aan dat haar zoon jaren terug de diagnose ADHD heeft gekregen. Zij maakt zich grote zorgen.
Hij gebruikt nu vijf jaar Ritalin en heeft in toenemende mate last van zelfmoordgedachtes, hij is in zichzelf gekeerd en is kilo's aangekomen. Ik maak meteen een afspraak.

Donderdagochtend komt er een leuke knul samen met zijn moeder binnen. Hij bekijkt mij enigszins argwanend.
Ik begin stoicijns met het consult en negeer zijn argwanende blik.
"De meeste mensen die hier komen willen ergens van af, waar wil jij graag vanaf?"vraag ik. Het blijft even stil en dan barst hij los; "Ik wil van die rotgedachtes af en van die stomme giftige  pillen, ik wil weer kunnen voetballen". Hij valt stil en kijkt mij aan; "Kunt U hier wat aan doen?
"

"Jawel", zeg ik. Het consult bestaat uit vele vragen die ik zo letterlijk mogelijk opschrijf. Al zijn antwoorden vormen voor mij de oplossing van de nu nog onopgeloste puzzle die voor mij zit. Ergens tussen al deze antwoorden ligt de oorzaak van het probleem. Als homeopaath ben ik gericht op de oorzaak.Heb ik de oorzaak te pakken dan kan ik het juiste middel voorschrijven en kan het herstel beginnen. Hij komt uit een leuk gezin. Maar dan vertelt Moeder, "Hij is de enige van de vier jongens die onder hoge druk geboren is, hij zag al helemaal blauw." 
Dan weet ik genoeg. Na 9 maanden rond ik mijn consulten met deze nu opgewekte knul af. Hij gebruikt geen medicijnen meer, fietst elke dag naar school is kilo's afgevallen, voetbalt weer en heeft geen rotgedachtes meer.

 

 

Twitter Updates

    follow me on Twitter