Voor alles bang

 "Ja", verzucht de moeder van het grappige 7-jarige kereltje dat voor mijn bureau zit. "Hij is voor alles bang, zelfs voor de wind".
Terwijl het jongetje zijn blik strak op zijn knieën gericht houdt vertelt zijn moeder vrijuit.
 Op school hebben ze al geadviseerd dat hij door een psychiater moet worden onderzocht. "Nou", zegt de moeder verontwaardigd, "dat gaat mij toch echt te ver." Het jongetje kijkt af en toe voorzichtig naar mij.
 Ik vraag hem, "Heb je een leuke slaapkamer?"
 Een heel zacht uitgesproken "ja" spoort mij aan om verder door te vragen.
"Oh, dat is fijn! In welke kleur is je kamer geverfd?" 
"Nou", zegt hij heel zachtjes maar duidelijk articulerend, "het is overwegend blauw met een randje groen op ongeveer één meter hoogte. Dit is bedoeld om de afscheiding van de schuine rand aan te geven van ons dak, mijn plafond dus."
 Ik schrijf zijn antwoord letterlijk op. 

Hij mag dan wel voor alles bang zijn, dom is dit kereltje absoluut niet.

Moeder neemt weer het woord: "Bang om te douchen, bang om alleen naar de w.c te gaan, bang om te gaan slapen..."
Hier ga ik even op in. "Waarom durf je niet te gaan slapen?" 
"Ik weet dan nooit zeker of ik wel weer wakker wordt en waar mijn denken 's nachts naar toe gaat." zegt hij. 
De moeder zegt, "Ik heb je al honderd keer vertelt, je wordt gewoon altijd weer wakker!"
"Nou nee hoor", zegt het jongetje, "je kan ook doodgaan in je slaap, dat heet een hartaanval." 

De moeder kijkt wanhopig naar het plafond en zucht nog een keertje.

Vanuit het gegeven dat dit jongetje bijzonder intelligent is en daardoor over van alles en nog wat diep nadenkt, creëert hij enorme angsten die hij nu nog niet kan relativeren vanwege zijn leeftijd.
 Ik geef het middel dat bij dergelijke klachten en specifiek bij dit jongetje hoort. 

Een maand later komen de twee binnen voor het vervolgconsult.
 De verandering is totaal. Moeder zegt,"Wij zijn toch wel zo enorm blij. Hij gaat nu overal zelfstandig op af. Maar nu is hij opeens bang om naar de w.c. op school te gaan." 
Ik moet hier even over nadenken, dit had ik niet verwacht en het klopt niet in het beeld. Wat nu?
 Dan schiet mij het advies van een van mijn leraren te binnen. Voor alles is een logische verklaring. 

Ik vraag aan het jongetje wat er mis is met de w.c. op school. Is de bril stuk of gaat de deur niet goed op slot, vertel maar.
 Ik blijf hem vragend aankijken. Dan komt het antwoord. "De deur klemt en dan durf ik hem niet dicht te doen, want misschien krijg ik hem niet meer open." 
"Oh, joh dat kan toch zo worden opgelost, volgens mij is je vader timmerman, die kan die deur best maken."
Nuchterheid doet ook wonderen.
 Beiden stappen opgelucht de spreekkamer uit.

Twitter Updates

    follow me on Twitter